Hiçliklerin en had safhası dürerse coğrafyayı
Okunan okuyanı mest etmez bil çocuğum
Babaların mizacı sarp yamaçlı yüce dağ
Bekle çocuğum bekle Ömer’in nizamını

Sarhoşluk benliklerde sarartır gönülleri
Beklenen bekleyene dil vermez bil çocuğum
Devranın kayaları bitimsiz bir karabasan
Bekle çocuğum bekle Yusuf’un bezirganlığını

Gönül yorgun düşer yar duvarında toslar
Gönül hakka varmazsa artık ağmaz bil çocuğum
Yardan geçmeyen gönül nasıl ki hakka varmaz
Bekle çocuğum bekle Mecnun’un feryadını

Dil verdiğin yar gelse arınsa çamurlardan
Yaradan istemese yardan geçilmez bil çocuğum
Gazabı titretse de incelen benliğini
Bekle çocuğum bekle Ferhat’ın ellerini

Biçare yazgıcıdan beklenen mübalağa
Beşerden vefa beklemek ahmaklıktır bil çocuğum
Kayırdın benliğini kirlettin geçmişini
Bekle çocuğum bekle mahşerin tetiğini

Gerginlik katarlarda demirin çıplak harbi
Eşyadan hüküm beklemek kıyamettir bil çocuğum
Nefesini daraltan kıytırık dolambaçta
Bekle çocuğum bekle şafağın muştusunu

Fısıltısı duyulunca hücumcu muhariplerin
Kafirden medet beklemek satılmışlıktır bil çocuğum
Benliğin doğurunca ay yüzlü çocuğunu
Bekle çocuğum bekle Meryem’in orucunu
Kuşların kanatları kırınca çelikleri
Kötülük hüküm sürmez kıyam var bil çocuğum
Güllerin sümbüllerin kokusu var olsa da
Bekle çocuğum bekle bülbülün feryadını

Kesiti daralınca menzilin kafesinde
Ömür sermayesi biter beşersin bil çocuğum
Fedai bekleyenler kitap yüklü küheylan misali
Bekle çocuğum bekle Musa’nın vuruşunu

Dil anmadığı sürece karanlık hüküm sürer
Tüm benlik darmadağın yar gelmeyince bil çocuğum
Esefler doluşunca ülkemin şehirlerinde
Bekle çocuğum bekle Leyla’nın nazarını

Hakir görülse de derinliği yüreğin
Yürekten kopmayınca nisyana girilmez bil çocuğum
Kuraklık başlasa da yüreğin vadisinde
Bekle çocuğum bekle baharın filizlerini

Kararan gözlerin sadakasıdır gözyaşı
Göz evler ıslanmayınca yürek titremez bil çocuğum
Lisanın varmasa da olanı anlatmaya
Bekle çocuğum bekle zemheri ayazları

Akıl durgun olunca fikrin tahtı olmazmış
Serzeniş olmayınca güle varılmaz bil çocuğum
Hikmeti aydınlatacak ışıksız dehlizleri
Bekle çocuğum bekle güneşin habercilerini

Mehmet Şefik Karadaş (11.10.2016)

Önceki İçerikAcının Coğrafyasında Yaşamak
Sonraki İçerikSadakat mi? Liyakat mi?