Bir ezan vakti büyüdü kelimelerim

Saçlarımdan dökülen cümlelerin yazısıyla

Sulandı kâğıda değmeyen o

Güzel, insanı sarsan çisenti duygularım

 

Bir dostun selâmında açıklandı

Acıdan iniltileri duyulan sırlarım

Büyü ve gizem çoğalttı benimle

Kuyularda depreşen ürkek hayatı

Beklediğim ışıklı yollardan bahtıma

Yalnızca azgın ve ölümlü insanlar çıktı

 

Bir annenin yüreğinde durdu zaman

Anladım avucunda tuttuğu gergin cümlelerden 

Her çocuğun kalbinin annesine ayarlandığını

Durdurmak ne mümkün onu, dönerken çarkı

 

Bir sevgilinin kollarında can buldu

Günlerin karanlığına atılmış ruhum

Herkes yok sayarken cismimi

Ağızlardaki keskin kırbacı kırıyordu ‘en sevgili’

 

Kalbim ve yolum

Sana emanet

Rabbim unutmaz,

Seversin beni.