Hep aynı yüzler

Solgun ama umutlu!

Bir yok oluşun

Bir var oluşun

Bir kayboluşun

İsimsiz suretleri

 

Sıkış tıkış hayalleri

Nasırlıdır hep elleri

Hiç gülmüyor yüzleri

İsimsiz suretlerin.

 

Kıvrılır kaldırımda yatar

Kuş tüyü yastık ona batar

Dertleri ne yapsın ki artar

İsimsiz suretlerin.

 

Ne bir dost ne bir vefa

Hayatında hep var cefa

Banklarda sürer sefa!

İsimsiz suretler.

 

Kimi yemeği çöpe atar

Kimi yemeği çöpte arar

Her gece aç üryan yatar

İsimsiz suretler.

 

Hep bombalar üstüne yağar

Her yandan acı feryatlar kopar

Çığlıkları duyulmaz, dünya sağır

Sen duy isimsiz suretleri.

 

Adı bilinmez çehresi solgun

Gözleri ışıl ışıl bedeni yorgun

Şefkat arayan ellere dokun

Gör artık isimsiz suretleri.