Min xwest helbestekê çêkim
Behsa qorona vîrûs kim
Li ser mijara wê şobê
Binivsînim û belav kim

Qorona derket li Çînê
Bû bela li serê dinê
Ewê şoba qoronayê
Baş nabe bi çi dewayê

Ew qorona ‘ecêbmayê
Ketye rojeva dinyayê
Tiba dinê l’ser radweste
Çareserî jê dernayê

Lew ew qorona vîrûs e
Bobelatek gelek pîs e
Niha dermanê wê tune
Vîrûsek bê deng, bê his e

Vê sedsala bîst û yekê
Ew êşa ku wek şobekê
Qorona vîrûs wek weba
Dinyê xiste nava riskê

Qorona li kû der derê
Mirovan tixe xeterê
Qorona şobek wisane
Bi kê bigre, dixe gorê

Li Çînê derket ji nîşka
Xwezî bi êşa mirîşka !
Ew şoba wê qoronayê
Belav bû li gelek ûlka

Pêşî derketbû li Çînê
Çû Îtalya hat Îranê
Hem derket li Rojhilatê
Pakîstan hem Hindîstanê

Xwedayê min Tu dûr bigre
Biparêz hemû dever e
Hem derdekî bê derman e
Yê pê bikev her dimire

Belku çare yek jê ev e
Mirov ji hev dûr bikeve
Bi sabûnê dest û rûyan
Her dema xwe bişû pê ve

Destdana hev û maçkirin
Divê bên qedexe kirin
Lew vîrûs tiştek hesas e
Qenc ew e, l’hev silavkirin

Ji qorona bi her tarz e
Ji wê şoba bêmerêz e
Reb me afrandin tev e
Hêvîdar im biparêze